تبلیغات
حرفهای من - اگر شهید نداشتیم...






















حرفهای من

جانم فدای رهبرم امام خامنه ای

 

میدانی اگر ما شهید نداشتیم ...

نمیگویم اگر ما "شهید نمیدادیم" چون ما شهید را ندادیم بلکه او را داریم، و برکاتش را میبینیم؛

 

اگر شهید نداشتیم خاندان سلطنتی مستبد میشدند چشم و چراغ کور و خاموش این مملکت و مصباح الهدی و سفینه النجاة ماتریالیستی آن مملکت!

 

 

 

اگر شهید نداشتیم هیچ کس نمیفهمید که باید «فهمیده ها» را فهمید 

اگر شهید نداشتیم اصلا «فهمیده ها» به فهم شهادت نائل نمیشدند

اگر شهید نداشتیم هیچ کس نمیفهمید برای تمیز کردن یه کشور طاغوت زده باید از پاک کننده ای به نام «خون» استفاده کرد. 

اگر شهید نداشتیم معلوم نبود از ایران چیزی باقی میماند (نگفتم اسلام گفتم ایران!)

اگر شهید نداشتیم فاتحه این کشور به پایتختیه تهران همان 3 روز اول خوانده میشد. (البته از نظر شخص صدام)

اگر شهید نداشتیم بسیجی ایستادگی را از که می آموخت؟

اگر شهید نداشتیم نام صدام همچنان بود "سردار قادسیه"!

اگر شهید نداشتیم نه انقلاب داشتیم نه اسلام نه جمهوری اسلامی.

اگر شهید نداشتیم اصلا جمهوریت و دموکراسی را تجربه هم نمیتوانستیم بکنیم.

اگر شهید نداشتیم نام خیابانهای ما به جای اسماء مقدس نامهایی داشت که نمونه اش را در بعضی فیلمهای زمان آقای ... دیدیم.

اگر شهید نداشتیم چه کسی میشد الگوی جوانان حزب الله لبنان؟

اگر شهید نداشتیم اسرائیل رشته ای به نام «شیعه شناسی» تا مقطع دکتری در دانشگاه هایش راه اندازی نمیکرد.

اگر شهید نداشتیم دشمنان نمیگفتند 2 چیز سد راه ماست یکی شهادت طلبی و دیگری ولایت فقیه

اگر شهید نداشتیم ولی فقیه نمیگفت "... وصیتنامه شهدا را بگیری و مطالعه کنید و به آن عمل کنید"

اگر شهید نداشتیم کسی نمیگفت " پشتیبان ولی فقیه باشید و امام عزیز را تنها نگذارید"

اگر شهید نداشتیم هیچ چیز جز «یاد امام و شهدا» نمیتوانست دل را ببرد کرب بلا.

اگر شهید نداشتیم کدام مرگ افتخار بود؟

اگر شهید نداشتیم هیچ کس شهادت طلب نمیشد و شکاف به اندام لرزان دنیا طلبی نمی انداخت.

اگر شهید نداشتیم دشمنان خارجی نمیفهمیدند با حمله نظامی نمیتوانند پیروز شوند و سراغ جنگ نرم نمی رفتند (کاش داخلی ها هم بفهمند)

اگر شهید نداشتیم جای عکس شهدا عکس هر کس و ناکسی را بر در و دیوار شهر میدیدیم.

اگر شهید نداشتیم جنگ تحمیلی نمیشد دفاع مقدس اما حتما خرمشهر میشد المحمره!

اگر شهید نداشتیم هیچ کس نمیدانست مهران کجاست.

اگر شهید نداشتیم ؛ اگر این همه شهید نداشتیم هیچ سه راهی ای نبود که نامش باشد «سه راه شهادت».

اگر شهید نداشتیم همان سه راهی نمیشد یک راه مستقیم سمت خدا.

اگر شهید نداشتیم هیچ زنی به نبودنِ (شما بخوانید بودنِ) همسرش احساس خوشبختی نمیکرد

اگر شهید نداشتیم هیچ فرزندی به نداشتن پدر افتخار نمیکرد

اگر شهید نداشتیم هیچ پدر و مادری به مرگ پسر سربلند نمیشدند.

اگر شهید نداشتیم کسی نبود که با زبان روزه داوطلب شود روی مینهایی بخوابد که زیر سیمهای خاردارند و دوستانش از روی بدنش رد شوند تا . . .

اگر شهید نداشتیم کسی نبود که شهدا را بشناسد!

اگر شهید نداشتیم کسی نبود که بفهمد زندگی بعد از جنگ سخت تر از زندگی زمان جنگ است چون مردم سه دسته میشوند . . .

اگر شهید نداشتیم کسی نبود که حاضر شود جان دهد تا ما باشیم.

اگر شهید نداشتیم کسی نبود که حاضر شود جان دهد تا ما هر گونه نباشیم.

اگر شهید نداشتیم اصلا معلوم نبود ما بودیم یا نبودیم.

فکر میکنی اگر شهید نداشتیم امروز اینگونه بود یا آن گونه؟

اصلا اگر شهید نداشتیم امروزی را که میبینی میدیدی؟

اگر شهید نداشتیم . . .

فکر کن اگر شهید نداشتیم . . . ؟
نوشته شده در پنجشنبه 5 مرداد 1391 ساعت 05:04 ب.ظ توسط هستی الهی نظرات | |

Design By : Pichak